Παρασκευή, 18 Ιουνίου 2010

ΠΑΤΕΡ ΠΑΙΣΙΟΣ !!!

Τι σκανδαλοποιοί είναι μερικοί


Εύκολα μην πιστεύετε σε ό, τι ακούτε, για τι είναι και μερικοί που τα λένε όπως εκείνοι τα καταλαβαίνουν. Πήγε μια φορά ένας στον Χατζηεφεντή και του λέει: « Να έχω την ευχή σου , Χατζηεφεντή, εκατό φίδια μαζεύτηκαν εκεί επάνω » . « Εκατό φίδια; Πού βρέθηκαν; » ,απόρησε ο Άγιος Αρσένιος. « Ε, αν δεν ήταν εκατό, πενήντα θα ήταν σίγουρα » . « Πενήντα φίδια! » . « Είκοσι πέντε πάντως θα ήταν» ! « Είκοσι πέντε φίδια άκουσες να μαζεύτηκαν ποτέ ; », του λέει πάλι ο Άγιος. Μετά του λέει ότι ήταν δέκα οπωσδήποτε. « Καλά, του λέει ο Άγιος, συνέδριο είχαν και μαζεύτηκαν δέκα φίδια; Πάψε. Δεν είναι δυνατόν! » . « Πέντε θα ήταν », λέει τότε εκείνος. « Πέντε; ». « Ε, δύο θα ήταν » . Ύστερα τον ρωτάει ο Άγιος Αρσένιος : « Τα είδες; » . « Όχι, λέει , τα άκουσα να κάνουν μέσα στα κλαδιά “ σσσς…” » . Μπορεί δηλαδή να ήταν και καμμιά σαύρα! ... Εγώ από όσα ακούω ποτέ δεν βγάζω συμπεράσματα, χωρίς να εξετάσω. Άλλος μπορεί να λέη κάτι, για να κατηγορήση, άλλος να το λέη απλά και άλλος σκόπιμα.

Τετάρτη, 12 Μαΐου 2010

Μαχαίρωσαν και έδειραν μετανάστες

Θύματα άγριου ξυλοδαρμού καταγγέλλουν ότι έπεσαν δύο 20χρονοι από το Αφγανιστάν χθες τα ξημερώματα στην πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα. Οι δύο νεαροί περίμεναν στην οδό Αχαρνών το αφεντικό τους για να πάνε για δουλειά, όταν ξαφνικά τους επιτέθηκαν 15-20 άτομα με ξύλα, πέτρες και καρέκλες που πήραν από καφενεία. Στη συνέχεια οι δράστες τράπηκαν σε φυγή. Οπως καταγγέλλουν μέλη αντιρατσιστικών οργανώσεων, τα ίδια άτομα λίγες ώρες νωρίτερα είχαν μαχαιρώσει και τραυματίσει σοβαρά άστεγο Παλαιστίνιο που κοιμόταν σε παγκάκι στην πλατεία Βικτωρίας.

Ηλιακή τσάντα από τη Samsonite



Επειτα από αρκετές προσπάθειες μικρότερων εταιρειών, τώρα και η αμερικανική εταιρεία Samsonite αποφάσισε να κάνει τη δική της οικολογική πρόταση: σε συνεργασία με την επίσης αμερικανική εταιρεία κατασκευής ηλιακών συλλεκτών Αscent Solar δημιούργησε μια τσάντα η οποία στο επάνω μέρος της είναι εξοπλισμένη με φωτοβολταϊκά.

Οι ηλιακοί συλλέκτες δισεληνοϊνδιούχου χαλκού με προσθήκη γάλλιου (CΙGS) σύμφωνα με την εταιρεία θα συγκεντρώνουν ηλιακή ενέργεια την οποία στη συνέχεια θα μετατρέπουν σε ηλεκτρική, προσφέροντας έτσι τη δυνατότητα στον κάτοχο της τσάντας να φορτίσει μικρές συσκευές όπως π.χ. κινητά τηλέφωνα, GΡS, mp3 players κ.ά.

Ως τώρα αυτό που συνήθως απέτρεπε τις εταιρείες από το να προσθέσουν ηλιακούς συλλέκτες στα προϊόντα τους ήταν το απαγορευτικό κόστος των πρώτων υλών. Σε αντίθεση όμως με τους ηλιακούς συλλέκτες σιλικόνης, ηλιακοί συλλέκτες CΙGS αποτελούν την πλέον κατάλληλη λύση καθώς πέρα από αποδοτικοί, είναι υπέρλεπτοι και εύκαμπτοι.

Για την ώρα ωστόσο η Samsonite δεν έχει ανοίξει τα χαρτιά της ούτε για το πότε υπολογίζεται να κυκλοφορήσει η «πράσινη» τσάντα ούτε για το πόσο θα στοιχίζει αυτή.

Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2010

Το Νησί Των Συναισθημάτων


Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν όλα τα Συναισθήματα.

Εκεί ζούσαν η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη και όλα τα άλλα συναισθήματα.

Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν.

Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω. Ήθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή.

Όταν το νησί άρχισε να βυθίζεται,

η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια.

Βλέπει τον Πλούτο που περνούσε με μια λαμπερή θαλαμηγό.

Η Αγάπη τον ρωτάει: «Πλούτε, μπορείς να με πάρεις μαζί σου;»,

«Όχι, δεν μπορώ» απάντησε ο Πλούτος. «Έχω ασήμι και χρυσάφι στο σκάφος μου και δεν υπάρχει χώρος για σένα»

Η Αγάπη τότε αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από την Αλαζονεία που επίσης περνούσε από μπροστά της σε ένα πανέμορφο σκάφος.

«Σε παρακαλώ βοήθησέ με» είπε η Αγάπη.

«Δεν μπορώ να σε βοηθήσω Αγάπη. Είσαι μούσκεμα και θα μου χαλάσεις το όμορφο σκάφος μου» της απάντησε η Αλαζονεία.

Η Λύπη ήταν πιο πέρα και έτσι η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει από αυτή βοήθεια.

«Λύπη άφησέ με να έρθω μαζί σου».

«Ω Αγάπη, είμαι τόσο λυπημένη που θέλω να μείνω μόνη μου» είπε η Λύπη.

Η Ευτυχία πέρασε μπροστά από την Αγάπη αλλά και αυτή δεν της έδωσε σημασία.

Ήταν τόσο ευτυχισμένη, που ούτε καν άκουσε την Αγάπη να ζητά βοήθεια.

Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή:

«Αγάπη, έλα προς τα εδώ! Θα σε πάρω εγώ μαζί μου!».

Ήταν ένας πολύ ηλικιωμένος κύριος που η Αγάπη δεν γνώριζε, αλλά ήταν γεμάτη από τέτοια ευγνωμοσύνη, που ξέχασε να ρωτήσει το όνομά του.

Όταν έφτασαν στην στεριά ο κύριος έφυγε και πήγε στο δρόμο του.

Η Αγάπη γνωρίζοντας πόσα χρωστούσε στον κύριο που τη βοήθησε, ρώτησε την Γνώση:

«Γνώση, ποιος με βοήθησε»;

«Ο Χρόνος» της απάντησε η Γνώση.

«Ο Χρόνος;;» ρώτησε η Αγάπη. «Γιατί με βοήθησε o Χρόνος

Τότε η Γνώση χαμογέλασε και με τη βαθιά σοφία της είπε:

«Μόνο ο Χρόνος μπορεί να καταλάβει πόσο μεγάλη σημασία έχει η Αγάπη».

Μάνος Χατζηδάκις

Παρασκευή, 8 Ιανουαρίου 2010

Πώς θα διαβάζουμε το ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο!

ΑΠΟ 19 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ ΣΕ 100 ΧΩΡΕΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ


Τη διάθεση του Kindle DX, της ηλεκτρονικής συσκευής ανάγνωσης βιβλίων, περιοδικών και εφημερίδων, από τις 19 Ιανουαρίου, σε 100 χώρες περιλαμβανομένης και της Ελλάδας ανακοίνωσε η Amazon, αλλά αν δεν είστε φανατικοί αναγνώστες ξενόγλωσσων εκδόσεων συγκρατήστε για λίγο τον ενθουσιασμό σας.

Η πώληση της συσκευής θα γίνεται, σύμφωνα με τις ώς τώρα πληροφορίες, μέσω του αμερικανικού online καταστήματος της Amazon (www.amazon.com) έναντι 489 δολαρίων (περίπου 340 ευρώ). Ωστόσο το ποσό αυτό δεν περιλαμβάνει τυχόν δασμούς που θα πρέπει να πληρώσετε κατά την άφιξη του Kindle DX στην Ελλάδα.

Επίσης, καλό θα είναι να έχετε υπόψη πως η υπηρεσία που έχει δημιουργήσει η Amazon για την παραγωγή τίτλων που ακολούθως διατίθενται για το Kindle DX υποστηρίζει για την ώρα κείμενα που χρησιμοποιούν το λατινικό αλφάβητο. Πιθανολογείται πως με τη διάθεση του Kindle DX εκτός των αμερικανικών συνόρων η Amazon θα κάνει τις απαιτούμενες αλλαγές, όμως τίποτα δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο. Νωπό είναι άλλωστε το παράδειγμα του iPhone της Apple, το οποίο πωλούνταν στην Ελλάδα για περίπου ένα χρόνο χωρίς επίσημη υποστήριξη ελληνικών από την εταιρεία.

Για τη μεταφορά βιβλίων και άλλου περιεχομένου στο Kindle DX οι χρήστες έχουν στη διάθεσή τους δύο δυνατότητες. Η πρώτη και πιο απλή, είναι μέσω της σύνδεσης της συσκευής με τον υπολογιστή μέσω καλωδίου USB.

Η δεύτερη και πιο... ελεύθερη, είναι μέσω των δικτύων κινητής τηλεφωνίας. Σύμφωνα, μάλιστα, με την Amazon οι κάτοχοι Kindle DX θα μπορούν να «κατεβάσουν» ελεύθερα μέσω των δικτύων κινητής τίτλους βιβλίων χωρίς καμία απολύτως χρέωση.

Στον σχετικό χάρτη διαθεσιμότητας που δημοσιεύει η Amazon στον κόμβο της περιλαμβάνεται και η χώρα μας, αν και η πρόσβαση μέσω των ταχύτερων δικτύων 3ης γενιάς περιορίζεται σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη.

Μέσω του Kindle DX οι χρήστες θα έχουν επίσης απεριόριστη πρόσβαση στην ψηφιακή εγκυκλοπαίδεια της Wikipedia, αλλά δεν θα μπορούν να κάνουν ελεύθερα βόλτες στο Διαδίκτυο ή σε υπηρεσίες κοινωνικής δικτύωσης.

Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2009

Τυφλός είδε ξανά χάρη στα βλαστοκύτταρα

Πρωτοποριακή θεραπεία αποκατάστασης σε 38χρονο που είχε χάσει την όρασή του από το ένα μάτι

Ενας 38χρονος άνδρας ο οποίος είχε υποστεί ολική τύφλωση από το ένα μάτι εξαιτίας επίθεσης που δέχτηκε με χημική ουσία ανέκτησε πλήρως την όρασή του χάρη σε μια νέα πρωτοποριακή θεραπεία με τη χρήση βλαστικών κυττάρων. Ο Ράσελ Τέρνμπουλ πριν από 15 χρόνια ξεκίνησε από το σπίτι του στο Νιούκαστλ για να πάει στη δουλειά του με το λεωφορείο και στη διαδρομή δύο επιβάτες άρχισαν να διαπληκτίζονται. Εκείνος προσπάθησε να τους χωρίσει όταν ξαφνικά ένας από αυτούς άρχισε να σκορπίζει ολόγυρα αμμωνία, προκαλώντας βλαστοκυτταρική ανεπάρκεια του πρόσθιου θαλάμου (LSCD) στο δεξί μάτι του Τέρνμπουλ. Η εν λόγω πάθηση οδηγεί σε διαρκή επιθηλιακή διάσπαση και επιφανειακή αγγείωση του κερατοειδούς, με αποτέλεσμα χρόνιες ενοχλήσεις και πόνο καθώς και απώλεια της όρασης.

Ο Τέρνμπουλ πριν από τρία χρόνια άκουσε για μια νέα πειραματική θεραπεία και έχοντας ταλαιπωρηθεί αφάνταστα δεν δίστασε να δεχθεί να λάβει μέρος σε αυτήν. Την έρευνα πραγματοποιούσαν ειδικοί του Νorth Εast Εngland Stem Cell Ιnstitute, οι οποίοι πήραν μια μικρή ποσότητα βλαστικών κυττάρων από το υγιές μάτι του ασθενούς και τα καλλιέργησαν στο εργαστήριο. Στη συνέχεια εμφύτευσαν στο κατεστραμμένο μάτι τα βλαστικά κύτταρα που είχαν δημιουργηθεί στο εργαστήριο, τα οποία και βοήθησαν στο να αποκατασταθούν οι ζημιές και να ανακτήσει τελικά την όρασή του ο ασθενής. Η μέθοδος αυτή δεν απαιτεί τη χρήση φαρμάκων που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα, που σημαίνει ότι δεν υπάρχει πιθανότητα απόρριψης των βλαστικών κυττάρων τα οποία έχει λάβει ο ασθενής. Επίσης είναι η πρώτη μέθοδος στην οποία δεν χρησιμοποιούνται ζωικά προϊόντα για να ενισχυθεί η παραγωγή των βλαστοκυττάρων στο εργαστήριο.

Η νέα μέθοδος μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για την αποκατάσταση της όρασης που έχει προκληθεί όχι μόνο από χημικούς παράγοντες αλλά από προβλήματα με τους φακούς επαφής, από κάψιμο κ.ά. Τα αποτελέσματα της έρευνας έγιναν γνωστά τώρα που είναι πλέον διασφαλισμένο το ότι ο Τέρνμπουλ όχι μόνο βλέπει ξανά και από τα δύο του μάτια, αλλά δεν είχε κάποια άλλη παρενέργεια. Αυτή τη στιγμή διεξάγεται νέα έρευνα με την πρωτοποριακή μέθοδο, στην οποία αυτή τη φορά λαμβάνουν μέρος 24 ασθενείς.

Δευτέρα, 14 Δεκεμβρίου 2009

Το αθηναϊκό τρίγωνο της αμαρτίας


Ενα οδοιπορικό στους δρόμους της Αθήνας όπου ανθούν το λαθρεμπόριο, τα ναρκωτικά, η πορνεία και τα κυκλώματα του εγκλήματος

ΠΙΑΤΣΕΣ ΠΟΡΝΕΙΑΣ, στέκια ναρκομανών, πάρκα αστέγων, ερωτικά «στούντιο» με «καθαρές κοπέλες» και μαζί τους μια βρώμικη και αφιλόξενη πόλη. Είναι η άλλη Αθήνα: η Αθήνα του περιθωρίου, των απόκληρων, αυτών που ζουν λάθρα, έξω από τον «δικό μας» κόσμο. Είναι αναρίθμητοι, πληθαίνουν και δημιουργούν «αγορές», από τις οποίες καταναλώνουμε δίχως δεύτερη σκέψη. Γυναίκες θύματα του τράφικινγκ,
πρεζάκια που τα έχουν χάσει όλα, μετανάστες που κινούνται στο οικονομικό περιθώριο, ανέστιοι, δίχως- στην κυριολεξία- ένα δωμάτιο για να ζήσουν, φοιτήτριες που εκδίδονται για 50-60 ευρώ στο κέντρο της Αθήνας, αλλά και κορίτσια «ημιπολυτελείας» που βάζουν τον εαυτό τους στο χρηματιστήριο του σεξ- από τα καθαρά «στούντιο» ως τις «βίζιτες» στα κοσμικά μαγαζιά. Αυτό το νέο «μείγμα» απόκληρων και ημιαπόκληρων εξαπλώνεται και κυριαρχεί στη νύχτα της πόλης. Και μαζί τους αναδύονται προστάτες και αφεντικά που ελέγχουν μικρές οικονομίες.

Νύχτα. Τα αυτοκίνητα κορνάρουν ασταμάτητα μέσα στο μποτιλιάρισμα της κεντρικής λεωφόρου. Τα περισσότερα καταστήματα έχουν κλείσει, ενώ άνθρωποι εμφανώς κουρασμένοι περιμένουν υπομονετικά τα τρόλεϊ και τα λεωφορεία. Οικονομικοί μετανάστες επιστρέφουν εξουθενωμένοι από τη δουλειά κουβαλώντας μπόγους. Παιδιά «σχολούν» από τα φροντιστήρια και μιλούν δυνατά στα κινητά, ενώ περίοικοι βγάζουν τα σκυλιά τους νυχτερινή βόλτα. Ολα δείχνουν φυσιολογικά, πλην μιας μικρής «καινοτομίας» που απασχολεί όλο και περισσότερο τους κατοίκους της περιοχής. Η λαϊκή, εμπορική και ιστορική Πατησίων από το ύψος της πλατείας Κολιάτσου έως σχεδόν την πλατεία Βικτωρίας έχει αποκτήσει μία ακόμη οικονομική δραστηριότητα: την πορνεία.

Με το κλείσιμο των καταστημάτων της Πατησίων σε μια ακτίνα χιλιομέτρων εξαπλώνονται δεκάδες κορίτσια και γυναίκες από την Αφρική, οι οποίες εκδίδονται αντί πινακίου φακής. Το φαινόμενο είναι καινοφανές, συζητείται όλο και περισσότερο και ουδείς γνωρίζει επακριβώς τις ρίζες και τους μηχανισμούς του.

Το ξημέρωμα τις δέρνουν
«Μόλις κλείσει η αγορά, τις βλέπω τις κοπέλες που εμφανίζονται. Είναι μικρές και τις λυπάμαι- είναι αμαρτία αυτό που γίνεται. Ακούω το ξημέρωμα που τις δέρνουν, αν δεν τους βγάλουν αρκετά λεφτά. Τις πετάνε κάτω στο πεζοδρόμιο, τις πατάνε και τις κλωτσάνε. Κλαίνε οι καημένες». Ετσι διηγείται την καθημερινότητα της νύχτας στην περιοχή ηλικιωμένη κάτοικος της πλατείας Κολιάτσου, η οποία, όπως λέει, φοβάται πια. «Γεννήθηκα το 1932 και θυμάμαι τη φτώχεια και την απανθρωπιά της Κατοχής. Δυστυχώς, τέτοιες εικόνες εξαθλίωσης βρίσκονται και πάλι έξω από τα σπίτια μας. Κάναμε μια καλή ζωή, μεγαλώσαμε και σπουδάσαμε τα παιδιά μας καιαν είναι δυνατόντώρα στα γεράματα να ξαναβλέπουμε τέτοιες εικόνες καταπίεσης» συμπληρώνει σχεδόν δακρύζοντας η παλαιά κάτοικος των Πατησίων.

Λίγο πιο κάτω, μπροστά από θρυλικές οικοδομές-μνημεία της αρχιτεκτονικής του 20ού αιώνα οι μαραμένοι φοίνικες προδίδουν ότι εκεί κάποτε υπήρχε μια δόση πολυτέλειας, αντίστοιχης με αυτήν που παρουσίαζε ο παλιός ελληνικός κινηματογράφος. Ωστόσο η παρακμή της περιοχής επιταχύνεται και από τα νέα φαινόμενα.

«Εδώ βλέπεις ό,τι θες πια. Ολα γίνονται. Και όταν λέμε όλα, εννοούμε όλα. Βλέπεις συχνά εσύ γέρους να “ψωνίζουν” 17χρονα; Εγώ το βλέπω. Αηδία με πιάνει κάθε φόρα που τους αντικρίζω» λέει διανυκτερεύων επαγγελματίας της Πατησίων. Σχεδόν σε κάθε γωνιά νεαρές Αφρικανές περιμένουν πελάτη. Οι περισσότερες περπατούν άλλοτε γρήγορα και άλλοτε αργά. Στην απέναντι πλευρά του πεζοδρομίου καταγράφονται αντίστοιχες κινήσεις από ομάδες ανδρών- και αυτοί Αφρικανοί.

Ο λόγος για τον οποίο οι γυναίκες κινούνται διαρκώς είναι για να αποκρύψουν την πραγματική τους ιδιότητα, αλλά και για να φαίνονται απλώς περαστικές. Μάλιστα, για τους γνωρίζοντες συχνά η «πιάτσα» γίνεται απευθείας από τη στάση των λεωφορείων. Η νύχτα μπορεί να παραπλανήσει. Ούτως ή άλλως, είναι καλά ντυμένες και σε τίποτε δεν θυμίζουν τις συντοπίτισσές τους νοτιότερα, στην Ευριπίδου και στη Σωκράτους.

Συνάντηση με το «αφεντικό»

Λίγο πιο κάτω, προς την πλατεία Αμερικής, γίνεται μια αναπάντεχη συνάντηση. Μέσα από τα στενά ξεπροβάλλει ένας βραχύσωμος, γεροδεμένος και μάλλον πλατυκέφαλος Αφρικανός. Φοράει σκούρο λαμέ κοστούμι, χρυσό βραχιόλι και καδένα, και λουστραρισμένα απαστράπτοντα σκαρπίνια. Φαίνεται ότι είναι το «αφεντικό», αφού περιστοιχίζεται από ψηλούς «φουσκωτούς», οι οποίοι κοιτούν απειλητικά.

Ανάβει πούρο, μιλάει γλώσσα ακαταλαβίστικη, δίνει εντολές και τα κορίτσια «αναδιατάσσονται» σε άλλα σημεία της Πατησίων, νοτιότερα. Οι «φουσκωτοί» περνούν το μήνυμα στους παρατρεχάμενους και αυτοί με τη σειρά τους φεύγουν με βήμα ταχύ προς τις γυναίκες. Ολοι κινούνται πάνω- κάτω. Επειτα από λίγο εμφανίζεται ένα περιπολικό της Αστυνομίας. Οι αστυνομικοί κόβουν ταχύτητα, βλέπουν (και προφανώς ξέρουν) τι γίνεται, όμως ουδέν μεμπτό συμβαίνει επί του παρόντος στην Πατησίων. Το περιπολικό επιταχύνει, ανάβει τη σειρήνα και φεύγει. Και η πιάτσα συνεχίζεται ως το πρωί και όποια δεν μαζέψει το χρήμα θα τιμωρηθεί με άγριο ξύλο. Από ένα διερχόμενο αυτοκίνητο ακούγεται δυνατά το ρεφρέν από τις Τρύπες: «Είναι παράξενη αυτή η πόλη». Επεσε μέσα.

Το βράδυ στο κέντρο της πόλης, μετά το κλείσιμο της αγοράς, εμφανίζονται σιγά σιγά στα πεζοδρόμια γυναίκες κάθε είδους: μετανάστριες, νεόπτωχες, φοιτήτριες, τοξικομανείς. Στο τέρμα της Σόλωνος γύρω στις 12 το βράδυ μια πολύ μικρή πιάτσα είναι γεμάτη από νεαρές κοπέλες. «Οι περισσότερες από αυτές είναι φοιτήτριες και χρεώνουν 50-60 ευρώ. Είναι Ελληνίδες, “καθαρές”- κάποιες πολύ όμορφες- και το κάνουν για τα λεφτά. Μάλιστα, έχουν και ανταγωνισμό με τις ξένες στην Καποδιστρίου, οι οποίες είναι αρκετά πιο οικονομικές και τους κλέβουν την πελατεία» σημειώνει τακτικός «επισκέπτης» των κοριτσιών. «Είναι καλά κορίτσια» συμπληρώνει.

Οι πιάτσες του νυχτοκάματου
Στη Σόλωνος, προς την πλευρά της Χαριλάου Τρικούπη, σποραδικά εμφανίζονται και μεγαλύτερες σε ηλικία γυναίκες, οι περισσότερες εκ των οποίων Ελληνίδες, οι οποίες και αυτές με τη σειρά τους κυνηγούν το «νυχτοκάματο». Αλλωστε, η οικονομική κρίση έχει αυξήσει κατακόρυφα τις σχετικές αιτήσεις στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών.

Λίγο πιο πάνω, στην κακόφημη Καποδιστρίου, από τη μία πλευρά του δρόμου εκδίδονται Αφρικανές, ενώ από την άλλη γυναίκες από τα Βαλκάνια και την Ανατολική Ευρώπη. Βορειότερα συγκεντρώνονται τοξικομανείς νεαρές, οι οποίες χρεώνουν ψίχουλα ίσα ίσα για να βρουν τα χρήματα για τη δόση. «Είναι οι αγαπημένες των φτωχών μεταναστών αυτές. Ολο βλέπω Πακιστανούς και Ασιάτες να τις ψωνίζουν» λέει «πελάτης» της περιοχής. Και φυσικά, κάποιοι εισπράττουν υπεραξίες, εκμεταλλευόμενες τις γυναίκες. Οι πιάτσες βρίσκονται διάσπαρτες σε όλο το αθηναϊκό κέντρο. Τις νύχτες πίσω και πάνω από την οδό Αισχύλου εκδίδονται νεαροί, οι οποίοι μετεγκαταστάθηκαν εκεί από την πλατεία Ελευθερίας (Κουμουνδούρου). Αρκετά πιο πίσω, στο ύψος του Μεταξουργείου, ανάμεσα σε μεταμοντέρνες γκαλερί, μπαράκια και συναυλιακούς χώρους, βρίσκεται παραδοσιακά εξαπλωμένη άλλη μια ζώνη του σεξ, η οποία μάλιστα εσχάτως έχει δει τις δουλειές της να πέφτουν. «Ασπίδα» προστασίας σε αυτή την κάμψη είναι ωστόσο οι μετανάστες, οι περισσότεροι εκ των οποίων βρίσκονται μόνοι τους στη χώρα μας, με ό,τι αυτό σημαίνει. Το Σαββατοκύριακο, όταν η πόλη χαλαρώνει, μελαψοί Ασιάτες πηγαινοέρχονται με παντόφλες και ελαφρό ντύσιμο για να τσεκάρουν τα «σπίτια», να δουν τις τιμές, αλλά και τα κορίτσια.

«Κερασάκι» στις πιάτσες της πορνείας είναι η τριτοκοσμική κατάσταση της Ευριπίδου, την οποία πια η πόλη έχει συνηθίσει. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν συγκεντρωθεί όλα αυτά τα χρόνια, πρόκειται για Νιγηριανές οι οποίες εκβιάζονται για να έρθουν στην Ελλάδα υπό την απειλή βουντού από υπερεθνικά δίκτυα trafficking. Η πρακτική του βουντού συναντάται ευρέως και στην Ισπανία και απασχολεί τις αρχές και εκεί. Αλλες χώρες ωστόσο, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και η Νορβηγία, οι οποίες είναι και άρτια οργανωμένες με ειδικές υπηρεσίες μετανάστευσης, απορρίπτουν τη θεωρία περί εκβιασμού μέσω βουντού ως υπερβολική.

Οι κοπέλες είναι αναρίθμητες, εκδίδονται με πολύ χαμηλές τιμές, ελάχιστες έχουν κάνει ιατρικές εξετάσεις και βρίσκονται «φυλακισμένες» από τους... προστάτες τους. Ωστόσο αυτό που ομολογούν οι λίγοι άνθρωποι που έχουν ασχοληθεί με αυτή την υπόθεση είναι ότι ο φόβος τους να μιλήσουν και να καταδώσουν στις αρχές τη μαφία που τις εκμεταλλεύεται είναι απείρως μεγαλύτερος από την επιθυμία τους να απελευθερωθούν. Ετσι, λίγες μιλούν και ακόμη πιο λίγες αναγνωρίζονται ως θύματα του trafficking.

Οι απόκληροι της κοινωνίας
Μέρα. Οι πορείες έχουν αδειάσει το κέντρο από δραστηριότητες. Οι τουρίστες και οι επισκέπτες λιγοστοί. Στο Θησείο μια Αφρικανή απλώνει σε ένα ριχτάρι την πραμάτεια της: λίγα ρούχα και λίγα αξεσουάρ. Μια μικρή τσιγγάνα- περίπου 10 χρόνων- πηγαίνει κοντά της για να ζητιανέψει. «Από πού είσαι;» τη ρωτάει. «Από την Αλβανία» απαντά η μικρή. «Και πού είναι οι γονείς σου;» συνεχίζει η Αφρικανή. «Είμαι μόνη μου εδώ και δουλεύω» λέει η μικρή. Η Αφρικανή την παίρνει στο πλάι της και την αγκαλιάζει. Σιωπούν. Ζουν στην ίδια κατάσταση, παγιδευμένες και εγκλωβισμένες ποιος ξέρει από ποιον.

Στην περιοχή του Ψυρρή η ανθρωπογεωγραφία αλλάζει ριζικά. Οι φήμες που ακούγονταν ευρύτατα το καλοκαίρι περί αγοραπωλησιών γης και ακινήτων φαίνεται τελικώς να ευσταθούν. Δρόμοι που ήταν «άβατοι» στο παρελθόν ξαφνικά βρίσκονται καθαροί και φωταγωγημένοι. Το «πρόβλημα» όμως; Απλώς μετατίθεται δυο-τρεις δρόμους πιο κάτω, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Στη Μενάνδρου πολιορκημένοι από τόνους απορρίμματα, που συσσωρεύτηκαν λόγω της απεργίας των υπαλλήλων στην καθαριότητα, εκατοντάδες μετανάστες στήνουν παράνομα παζάρια και πωλούν εν μέσω σκουπιδιών από ζαρζαβατικά έως αρώματα και γυαλιά. Τα προϊόντα είναι τοποθετημένα επάνω σε ρετάλια, ούτως ώστε η «έξοδος» να μπορεί να γίνει εύκολα σε περίπτωση που έρθει η Αστυνομία. Με τόσο πολύ κόσμο επικρατεί πανδαινόμιο.

Πίσω τους τα μικροσκοπικά καταστήματα με τα κινητά είναι ασφυκτικά γεμάτα- η τοποθεσία είναι σημείο αναφοράς των κλεπταποδόχων -, ενώ δεν λείπουν οι βρισιές και οι αντεγκλήσεις. Ανδρες της ομάδας Δέλτα κάνουν την εμφάνισή τους και κάποιοι προλαβαίνουν να μαζέψουν τα πράγματά τους και να φύγουν, ενώ άλλοι μένουν εκεί και τα «ακούνε» από την Αστυνομία, η οποίαπαρά την έντονη παρουσία της, αλλά και τις «σκούπες» της προηγούμενης κυβέρνησης- μάλλον δεν είναι ο κατάλληλος φορέας για να λύσει το πρόβλημα.

Ολα αυτά διαδραματίζονται έξω από το Αmaryllis Ιn, ένα ξενοδοχείο στην οδό Μενάνδρου, σε απόσταση αναπνοής από την ιστορική Διπλάρειο Σχολή της πλατείας Θεάτρου. Δύο αστέρων, μέσα στην ψυχή του κέντρου, με 60 δωμάτια και με ιδιαίτερα ανταγωνιστικές τιμές, είναι ιδανικό για τους χιλιάδες ανθρώπους του λεγόμενου city break, μιας ταξιδιωτικής συνήθειας που εξαπλώνεται ραγδαία στην Ευρώπη. Με μια μικρή λεπτομέρεια: το Αmaryllis Ιn έβαλε «λουκέτο» και παραπέμπει για κρατήσεις σε άλλο ξενοδοχείο του ομίλου, το οποίο βρίσκεται στη Βερανζέρου. Διόλου τυχαίο, λοιπόν, το ότι- όπως παραδέχεται και ο ίδιος ο ξενοδοχειακός κλάδος- οι διανυκτερεύσεις έχουν μειωθεί στο μισό από το 1980!

Στην ευρύτερη περιοχή παλαιές βιοτεχνικές επιχειρήσεις έχουν μετατραπεί σε κανονικά εργαστήρια ναρκωτικών. Παρά τη μετεγκατάσταση της Δ΄ Θεραπευτικής Μονάδας του ΟΚΑΝΑ (Σοφοκλέους) στο Νοσοκομείο «Σωτηρία», το εμπόριο συνεχίζεται κανονικά, αφού οι άμεσα ενδιαφερόμενοι γνωρίζουν καλά τις πόρτες που πρέπει να χτυπήσουν. Η απάντηση του κράτους σε όλα αυτά είναι ράθυμη και βραδεία. Το συντονιστικό εκείνο όργανο που θα επιχειρούσε να αναγεννήσει το αθηναϊκό κέντρο απουσιάζει, ενώ η μόνη καλή είδηση έρχεται από αλλού. Σύμφωνα με πληροφορίες, βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο οι διαπραγματεύσεις μεταξύ της Νομαρχίας Αθηνών και της Διπλαρείου Σχολής για τη μακροχρόνια ενοικίαση του ιστορικού κτιρίου της πλατείας Θεάτρου από πλευράς Νομαρχίας. Ισως η εγκατάσταση του κράτους στην πιο «διάσημη» πλατεία της Αθήνας σημάνει και μια αρχή για την περιοχή.

Τα «ευυπόληπτα» studio
ΤΑ «ΣΤΟΥΝΤΙΟ» είναι μικρά σπίτια, χωρίς κόκκινο φως στην είσοδό τους, τα οποία «παρέχουν υπηρεσίες» σχεδόν αποκλειστικά σε Ελληνες, με αρκετά υψηλότερες τιμές από τις πιάτσες, αλλά και υπό καλύτερες συνθήκες. «Η Α.Σ. (επαγγελματικό ψευδώνυμο) είναι η πιο γνωστή στην πιάτσα. Ολοι πηγαίνουν σε αυτήν. Πλέον χρεώνει 500 ευρώ την ώρα. Εμείς τους λέμε (στο Διαδίκτυο):Μην πηγαίνετε εκεί.Πεντακόσια ευρώ για ένα γαμ...;» σημειώνει τακτικός θαμώνας των «στούντιο».

Τα «στούντιο» εξαπλώνονται σαν τα μανιτάρια σε ολόκληρο το κέντρο, αλλά και στα προάστια. Στο Γκαζοχώρι, κοντά στις γραμμές του τρένου, στην Κωνσταντινουπόλεως, αλλά και στα στενά της Ιεράς οδού, στη Μεγάλου Αλεξάνδρου και στην Κασσάνδρας, αλλά και στην Πειραιώς, όλο και περισσότερα εγκαινιάζουν τη λειτουργία τους, δείχνοντας μάλιστα τις τάσεις αλλαγής της «αγοράς». Αντίστοιχα, παρόμοια «στούντιο» άνοιξαν εσχάτως στο Κουκάκι, στη Γλυφάδα, στη Φιλαδέλφεια και αλλού.

Ανθρωποι και ποντίκια
ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ Κουμουνδούρου εδώ και χρόνια ζει μαζί με άλλους απόκληρους ένα άστεγος, τα πόδια του οποίου είναι γεμάτα πληγές. Ο ίδιος τα τυλίγει με πανιά, ενώ οι λιγοστοί κάτοικοι της περιοχής τού κατεβάζουν φαγητό και κουβέρτες. Σύλλογος της περιοχής ζήτησε τη συνδρομή του υπουργείου Υγείας για αυτούς τους ανθρώπους, πολλοί εκ των οποίων έχουν ασθένειες και καμία δυνατότητα να τις θεραπεύσουν. Το υπουργείο (επί του κ. Δ. Αβραμόπουλου) τους απάντησε με μια καθησυχαστική επιστολή και δεν έγινε τίποτε απολύτως. Στο μεταξύ, τα φρεάτια της περιοχής είναι βουλωμένα και τα ποντίκια κυκλοφορούν ευρέως. Τα ίδια συμβαίνουν και στην πλατεία Κλαυθμώνος, όπου δεκάδες άστεγοι έχουν βρει καταφύγιο στο πάρκο και κάτω από τα δέντρα. Η δυσοσμία από τα ούρα και τα κόπρανα προδίδει και τη σκληρή πραγματικότητα που επικρατεί κάτω από την πλατεία Κοραή.